Εξωτικοί προορισμοί!

Καλημέρα εκ της «διευθύνσεως»! Σήμερα το «pametaksidia» μας ταξιδεύει όπως κάθε μέρα και σε ένα νέο προορισμό! Αυτή τη φορά θα πάμε σε μέρη... ονειρικά! Αφεθείτε στην εξωτική μαγεία και μάθετε τί «παίζει» σε 5 διαφορετικούς εξωτικούς προορισμούς!


Δύο ήπειροι, έντεκα χώρες, δεκάδες νησιά και ο τρίτος μεγαλύτερος ωκεανός της Γης. Eνα συνονθύλευμα από λαούς και κουλτούρες, άγνωστες παραδόσεις και διαφορετικούς τρόπους ζωής. Μαζί με τα εξωτικά τοπία, τη διάφανη θάλασσα, την οργιώδη βλάστηση και το τροπικό κλίμα συνθέτουν το πιο ενδιαφέρον καλειδοσκόπιο του πλανήτη: τον Ινδικό Ωκεανό. Επιλέξαμε τους πέντε πιο ξεχωριστούς τόπους και σας τους παρουσιάζουμε.



ΚΕΡΑΛΑ 
Η τροπική Ινδία
Για όσους έχουν διαβάσει τον «Θεό των Μικρών Πραγμάτων», η Κέραλα είναι ένας προορισμός - φετίχ. Για τους υπόλοιπους είναι το πιο ατμοσφαιρικό κομμάτι της Νότιας Ινδίας - και ένας καλός λόγος για να διαβάσουν το μπεστ σέλερ βιβλίο της Αρουντάτι Ρόι. Στις καταπράσινες και ποτισμένες από τις βροχές και την υγρασία της Αραβικής Θάλασσας δυτικές πλαγιές της οροσειράς Γκατ, η Κέραλα είναι η επαρχία που συγκεντρώνει τα λιγότερα «ινδικά» κλισέ. Δεν έχει μαχαραγιάδες, δεν έχει φρούρια και τρομερούς πολεμιστές με τουρμπάνια και σπαθιά, δεν έχει αστραφτερά παλάτια με σιντριβάνια, ξυλόγλυπτα και παγώνια. Δεν έχει ούτε αναλφάβητους ούτε καν ζητιάνους στους δρόμους. Τουλάχιστον όμως έχει μουσώνες, ελέφαντες και κάρι, παρότι το τελευταίο είναι πολύ διαφορετικό από αυτό του Βορρά. Τέλος, έχει το μοναδικό κομμουνιστικό κόμμα στον κόσμο που εκλέγεται με ελεύθερες εκλογές και... αποχωρεί αξιοπρεπώς από την κυβέρνηση όταν τις χάσει!
Η Κέραλα είναι ένας τόπος ονειρικός και στη μαγεία του συνεισφέρουν τα πάντα: οι κήποι των μπαχαρικών, οι περιπλοκάδες του πράσινου πιπεριού και τα δενδρύλλια της κανέλας. Οι λίμνες των βουνών με τους άγριους ελέφαντες και τις τίγρεις και τα δαιδαλώδη κανάλια, τα «μπάκγουοτερς», όπου κανείς μπορεί να ταξιδεύει για μέρες περνώντας δίπλα από χωριά, σειρές από κοκοφοίνικες, ρυζοχώραφα και παιδιά που κάνουν βουτιές στο νερό. Εντυπωσιακές είναι και οι νυχτερινές παραστάσεις του θεάτρου παντομίμας Κατακάλι. Κάτω από το φως των λυχναριών, τα πάντα «λέγονται» μόνο με τις «μούντρας», τις στιλιζαρισμένες κινήσεις των χεριών και των ματιών, όπου ο θεός Ράμα, ντυμένος με φανταστικά κοστούμια -βαμμένος καταπράσινος-, αγωνίζεται ενάντια σε δαίμονες για να ξαναβρεί την αγαπημένη του σύντροφο, τη Σίτα. Το Κοτσί, η πρωτεύουσα, είναι χτισμένο πάνω σε μια στενή χερσόνησο ανάμεσα στην Αραβική Θάλασσα και τη λιμνοθάλασσα Βεμπανάντ. Οι Πορτογάλοι και Ολλανδοί άποικοι δεν την ίδρυσαν εκεί τυχαία. Στο Κοτσί τελειώνει και το δαιδαλώδες δίκτυο των καναλιών που βοηθάει τα μέγιστα στο εμπόριο. Εδώ φτάνουν εύκολα τα μπαχαρικά από τις ορεινές φυτείες: το πιπέρι, το τζίντζερ και το κάρδαμο, η κανέλα, το γαρίφαλο. Η παλιά πόλη είναι γεμάτη από πελώριες αποθήκες που, ακόμη και κλειδαμπαρωμένες, μοσχοβολούν απ' έξω τα βαριά αρώματα των μπαχαρικών. Στο Κοτσί έδεναν οι καραβέλες των αποικιοκρατών για να τα μεταφέρουν στην Ευρώπη ύστερα από ταξίδι έξι μηνών. Εδώ έχτιζαν τις μεγαλοπρεπείς επαύλεις τους οι πλούσιοι έμποροι και φύτευαν θεόρατα δένδρα στις αυλές τους. Εδώ έφταναν οι ιεραπόστολοι για να πείσουν τους ντόπιους ότι ο δικός τους θεός ήταν καλύτερος και ύψωναν λευκές εκκλησίες με γοτθικά καμπαναριά. Εδώ, τέλος, ζούσε μέχρι πρόσφατα και η μοναδική εβραϊκή κοινότητα της Ινδίας, που έφυγε από την Παλαιστίνη πριν από 2.000 χρόνια.
Σήμερα το Κοτσί είναι η πιο καθαρή και πιο ήσυχη πόλη της χώρας. Παλιές επαύλεις έχουν μετατραπεί σε μικρά ξενοδοχεία που αποπνέουν ατμόσφαιρα εποχής και φημίζονται για την εξαιρετική, καυτερή τοπική κουζίνα τους. Το χαρακτηριστικό του Κοτσί είναι τα «κινέζικα δίχτυα», τα τεράστια, καλυμμένα με δίχτυα τελάρα που βυθίζονται αργά στη θάλασσα, αλλά σηκώνονται απότομα για να παγιδέψουν όσα ψάρια τυχαίνει να περνούν από πάνω τους. Οσο για παραλίες, θα πρέπει να αφήσει κανείς τη γαλήνη του Κοτσί για τα κύματα των νοτιότερων πόλεων, της Βαρκάλα και της Κόβαλαμ. Και για όλους όσοι θέλουν να αφήσουν πίσω τους τα πάντα και να ζήσουν μες στη γαλήνη, υπάρχει η απόλυτη -αλλά καθόλου φθηνή- πρόταση: τα παρθένα νησιά Λακσαντβίπ, 200 χλμ. στα ανοικτά του Ινδικού Ωκεανού!
ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Η πιο οικονομική και σύντομη λύση για να μεταβείτε από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών στο Κοτσί είναι με πτήση της Emirates (T/210-93.33.400, www.emirates.com) με ενδιάμεσο σταθμό στο Ντουμπάι.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Στο Κοτσί θα βρείτε κυρίως μικρά ξενοδοχεία. Στο νότο, η παραλία Κόβαλαμ είναι αρκετά τουριστική και μάλλον πολυσύχναστη, ενώ αν θέλετε να ζήσετε μια ξεχωριστή εμπειρία τότε σας προτείνουμε να διασχίσετε τα κανάλια της Κέραλα με μια μεγάλη βάρκα - σπίτι (houseboat), που μοιάζει με δωμάτιο πολυτελούς ξενοδοχείου. Το ταξίδι διαρκεί από μια νύχτα έως μια εβδομάδα.


ΜΑΓΑΔΑΣΚΑΡΗ 
Ολη η Aφρική σ' ένα νησί
Μεγάλη σε μέγεθος όσο η Γαλλία και το Βέλγιο μαζί, η Μαδαγασκάρη, που πρωτοκατοικήθηκε πριν από 1.500 χρόνια από Αφρικανούς και Ινδονήσιους αποίκους, διακρίνεται για το μοναδικό πάντρεμα διαφορετικής κουλτούρας και πολιτισμών. Το επίγειο ταξίδι στην ενδοχώρα είναι δύσκολο και περιπετειώδες, κατάλληλο κυρίως για ταξιδευτές. Παρ' όλα αυτά οι ανταμοιβές για όσους το επιδιώξουν, παρά τις όποιες ταλαιπωρίες, είναι πολλές. Από την άλλη, όσοι επιθυμούν πιο ξεκούραστες διακοπές θα ταξιδέψουν με το αεροπλάνο.
Αρχίζοντας λοιπόν την περιπλάνηση από τη γραφική πρωτεύουσα Τάνα -το Ανταναναρίβο του χάρτη- μπορεί να εστιάσει κανείς στο Νότο: Στη μισοκοιμισμένη Τιλεάρ με τους φαρδείς δρόμους και τους ταμαρίνδους ή στο αποικιακό Φορ Ντοφέν με τις λευκές βίλες, τις μεγάλες παραλίες, τα εθνικά πάρκα με τους λεμούριους. Ή ακόμη μπορεί κανείς να ταξιδέψει προς τα δυτικά για να δει τα δάση με τα γιγαντιαία μπαομπάμπ στην πόλη Μοροντάβ και τις παραλίες στο στόμιο του ποταμού Τσιριμπιχίν, λίγο βορειότερα. Αυτή η πλευρά του εξωτικού νησιού, που βρίσκεται απέναντι από την Αφρική, χαρακτηρίζεται από το ξερό κλίμα σαβάνας. Στον Βορρά, όπου το κλίμα γίνεται ξανά τροπικό, το καταπράσινο νησί Νοσί Μπε είναι το τουριστικό κέντρο της χώρας. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, καταδύσεις, θαλάσσιο σκι, ντίσκο και ξενύχτια καλύπτουν όλες τις επιθυμίες και τις απαιτήσεις των επισκεπτών. Η ανατολική παραλία του νησιού είναι η πιο πράσινη, με δάση και λιμνοθάλασσες, όπως και το ονειρικό νησάκι Σεντ Μαρί. Παλιό καταφύγιο πειρατών, αυτό το στενόμακρο νησί που μοιάζει σαν δάχτυλο, έχει έναν μόνο δρόμο να το διασχίζει και μερικά συμπλέγματα από μπάνγκαλοους μέσα σε τροπικούς κήπους.
ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Απ' ευθείας πτήσεις από την Ελλάδα δεν υπάρχουν. Η πιο οικονομική και σύντομη λύση για να πάτε στη Μαδαγασκάρη είναι με την Air France (T/210-99.70.700, www.airfrance.gr), μέσω Παρισιού.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Για διακοπές υψηλού επιπέδου οι καλύτερες επιλογές είναι το νησί Νοσί Μπε στα βορειοδυτικά, το Φορ Ντοφέν στον απώτατο νότο και το νησάκι Σεντ Μαρί στα ανατολικά. Στην πρωτεύουσα Ανταναναρίβο θα βρείτε μέχρι και πεντάστερα, ενώ στις υπόλοιπες πόλεις υπάρχουν αρκετά μικρά ξενοδοχεία. Γενικά, όπου κι αν πάτε, θα απολαύσετε καλή γαλλική κουζίνα. Το νησί προσφέρεται για διακοπές περιπέτειας και δράσης: υπάρχουν πολλοί εθνικοί δρυμοί, οι δυνατότητες για δραστηριότητες μέσα στη Φύση είναι απεριόριστες, τα τοπία είναι εντυπωσιακά και το κλίμα ευχάριστο. Δεν υπάρχουν άγρια ζώα, φίδια ή σοβαρές τροπικές αρρώστιες που να θέτουν σε κίνδυνο το ταξίδι σας.


ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ
Ο κήπος του Ινδικού Ωκεανού
Ενα νησί καταπράσινο, με οργιώδη βλάστηση τόσο στα βουνά όσο και στις ζεστές και υγρές πεδιάδες, περιτριγυρισμένο από ονειρεμένες τροπικές παραλίες που ανταποκρίνονται σε όλα τα κλισέ: μεγάλες παραλίες, με λευκή άμμο και κοκοφοίνικες, με κοραλλιογενή ύφαλο και πολύχρωμα ψαράκια. Τέτοιες παραλίες υπάρχουν σε όλη την τροπική ζώνη, όμως από μόνες τους δεν είναι αρκετός λόγος για να έρθει κανείς εδώ. Η μοναδικότητα της χώρας βρίσκεται στους ανθρώπους της, στον πολιτισμό και στα μνημεία της. Παρ' ότι χωρίζεται από την Ινδία από έναν στενό πορθμό -πολύ μικρό για να διακόψει τις πολιτιστικές επιρροές από τη γειτονική χώρα-, η Σρι Λάνκα διαφοροποιείται σε πολλά σημεία. Το σημαντικότερο από αυτά, που δίνει το στίγμα του σε πολλές εκφάνσεις της ζωής στη χώρα, είναι η θρησκεία: οι γηγενείς κάτοικοι είναι βουδιστές, κάτι που γίνεται άμεσα αντιληπτό από τα αυθόρμητα χαμόγελα και τη γλυκύτητα της συμπεριφοράς τους προς τους ξένους.
Διάσπαρτα σε όλη τη χώρα υπάρχουν σημαντικά θρησκευτικά μνημεία: ο ναός του Δοντιού του Βούδα στο Κάντι, η ιστορική πόλη στο ορεινό κέντρο του νησιού, οι ναοί στην Ανουρανταπούρα, οι ιερές σπηλιές με τα δεκάδες αγάλματα στην Νταμπούλα, τα λαξευμένα αγάλματα του Βούδα στην Πολοναρούβα. Ομως, ο πιο διάσημος «ναός» είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης ματαιοδοξίας: το ανάκτορο του βασιλιά Κασάπα στην τοποθεσία Σιγκιρίγια, στο κέντρο του νησιού. Για να προστατευτεί από τους εχθρούς του, ο βασιλιάς Κασάπα μετέφερε το παλάτι του πάνω σε έναν όρθιο βράχο που θυμίζει Μετέωρα, σε μια μεγάλη πεδιάδα στην καρδιά του νησιού. Τον στόλισε με ζωγραφιές από ουράνιες νύμφες, τον οχύρωσε με τείχη και πύλες, λάξεψε δεξαμενές για νερό, έκτισε ένα ολόκληρο παλάτι πάνω στα σύννεφα και έζησε εκεί είκοσι χρόνια. Αλλά δεν μπόρεσε τελικά να ξεφύγει από τη μοίρα του. Ο ετεροθαλής αδελφός του γύρισε από την Ινδία όπου είχε καταφύγει και τον σκότωσε, εκδικούμενος τον φρικτό θάνατο που ο Κασάπα είχε επιφυλάξει στον γέροντα πατέρα τους.
Οι Ευρωπαίοι -πρώτοι οι Πορτογάλοι, μετά οι Ολλανδοί, αργότερα οι Αγγλοι- ανακάλυψαν την άλλοτε γνωστή ως Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κεϋλάνης τον 16ο αιώνα και πάλεψαν όσο μπορούσαν για να την κρατήσουν στην κατοχή τους. Εχτισαν πρωτίστως οχυρές πόλεις με θεόρατα φρούρια, όπως το Νεγκόμπο και το νοσταλγικό Γκωλ, αλλά δεν παρέλειψαν να φτιάξουν ορεινά θέρετρα για να ξεφεύγουν από την αφόρητη ζέστη των πεδιάδων που επικρατεί τον Μάιο και τον Ιούνιο, λίγο πριν αρχίσουν οι μουσώνες. Ετσι, στην εποχή των Αγγλων, που έληξε μόλις το 1948, χτίστηκε η Νουρελίγια, ένα γραφικό χωριό με άψογα δείγματα αρχιτεκτονικής Τυδόρ (!) πάνω στα υψίπεδα του νησιού, ανάμεσα σε απέραντες φυτείες τσαγιού και στα απομεινάρια της αρχέγονης ζούγκλας που κάποτε σκέπαζε το νησί. Μέσα στην ομίχλη και το ψιλόβροχο που μπορεί να έρθει ανά πάσα στιγμή, τις πετούνιες και τους καπουτσίνους που μεγαλώνουν στις αυλές, το τσουχτερό κρύο της νύχτας, το τσάι δίπλα στο αναμμένο τζάκι και τις παρτίδες μπιλιάρδου στο Hill Club, μπορεί κανείς να ζήσει μια τέλεια ψευδαίσθηση «α λα καρτ» - μέχρι να βαρεθεί. Σε τελευταία ανάλυση, οι τροπικές παραλίες, με τους κοκοφοίνικες και τα ψαράκια, βρίσκονται μόλις 2.000 μέτρα χαμηλότερα, σε απόσταση περίπου τεσσάρων ωρών με το αυτοκίνητο!
ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Απ' ευθείας πτήσεις από την Ελλάδα δεν υπάρχουν. Η πιο οικονομική και σύντομη λύση για να μεταβείτε από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών στη Σρι Λάνκα είναι με την Emirates (T/210-93.33.400, www.emirates.com) μέσω Ντουμπάι. Το νησί συνδέεται με πολλές πόλεις της Ινδίας (π.χ. Κοτσί, Μαντράς, Βομβάη), αλλά όχι με την Αφρική.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Οι πιο ενδιαφέρουσες παραλιακές πόλεις της Σρι Λάνκα είναι το Νεγκόμπο (βορείως του Κολόμπο) και το ιστορικό Γκωλ (στον απώτατο νότο), με το πρώτο να απευθύνεται κυρίως σε Βορειοευρωπαίους τουρίστες.
Το Γκωλ είναι η πιο εντυπωσιακή πόλη της παραλίας: περιτοιχισμένη με ένα μεγάλο φρούριο και με κτίρια αποικιακής αρχιτεκτονικής, εκκλησίες αλλά και τζαμιά. Στο κέντρο του νησιού, στην παλιά πρωτεύουσα Κάντι, φημισμένος είναι ο ναός του Δοντιού του Βούδα. Η γεωγρα-φική της θέση, το δροσερό της κλίμα και η καταπράσινη Φύση της την καθιστούν ιδανική βάση για την εξερεύνηση του εσωτερικού της χώρας.


ΖΑΝΖΙΒΑΡΗ 
Χίλιες και μία νύχτες
Αν η Σεχραζάτ είχε δραπετεύσει από το παλάτι της με τον μαύρο φύλακα του χαρεμιού και ήθελε να ζήσει μαζί του σε ένα παραδεισένιο νησί, στη Ζανζιβάρη θα ένιωθε σαν στο σπίτι της. Μόλις είκοσι πέντε μίλια από την αφρικανική ακτή, απέναντι από το Νταρ Ες Σαλάμ, η Ζανζιβάρη είναι ένα επίπεδο νησί που δύσκολα διακρίνεται με γυμνό μάτι από τη στεριά. Ομως, τα μάτια των σουλτάνων του Ομάν έπεσαν πάνω της πολύ νωρίς, γύρω στον 8ο αιώνα, και έμειναν εκεί μέχρι το 1963. Συνηθισμένοι να ζουν σε πέτρινα σπίτια, οι κατακτητές βρέθηκαν πάνω σε ένα αμμώδες νησί.
Βρήκαν τη λύση στη θάλασσα. Οι σκλάβοι βουτούσαν στον κοραλλιογενή ύφαλο και έσπαγαν μεγάλα κομμάτια από κοράλλια. Οι εργάτες τα πελεκούσαν και τα χρησιμοποιούσαν σαν πέτρες. Τα απομεινάρια τα έκαιγαν σε καμίνια και έφτιαχναν ασβέστη.
Ετσι χτίστηκε μια αραβική πόλη, η πρώτη και επί αιώνες μοναδική σε μια ήπειρο από αχυρένιες καλύβες. Ακόμη και σήμερα η πόλη της Ζανζιβάρης είναι συγκλονιστική. Ενας λαβύρινθος από στενά δρομάκια μπερδεύει ακόμη και την πυξίδα. Ο προσανατολισμός είναι αδύνατος και κάθε προσπάθεια να βρει κανείς το «σωστό δρόμο» είναι μάταια. Τελικά πρέπει κανείς να χαθεί για να νιώσει την πραγματική ατμόσφαιρα της πόλης. Ψηλά σπίτια είναι κολλημένα το ένα δίπλα στο άλλο και έχουν χοντρές σκαλιστές πόρτες και κάγκελα στα παράθυρα. Αγορές, τζαμιά, σχολεία, όλα ανακατεμένα σε ένα μοναδικό ψηφιδωτό. Η σκεπαστή αγορά με τα βουνά από τροπικά φρούτα και λαχανικά είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα της ανατολικής Αφρικής. Η «πέτρινη πόλη» της Ζανζιβάρης είναι μοναδική στον κόσμο!
Ομως, εκτός από την ομώνυμη πόλη, το νησί της Ζανζιβάρης έχει κι άλλα ενδιαφέροντα. Οι Αγγλοι άποικοι έφεραν φυτά από όλες τις αποικίες τους και διέδωσαν την καλλιέργεια των μπαχαρικών. Ετσι σήμερα υπάρχουν στο νησί διάσπαρτοι «κήποι μπαχαρικών», μερικοί από τους οποίους είναι επισκέψιμοι.
Τα περισσότερα χωριά βρίσκονται στα παράλια και απ' αυτά όσα βρίσκονται στα ανατολικά είναι τα πιο ενδιαφέροντα. Αποτελούνται κυρίως από μικρές καλύβες κρυμμένες κάτω από κοκοφοίνικες. Το αμμώδες έδαφος του νησιού αναγκάζει τους κατοίκους να ζουν κυρίως από τη θάλασσα, όχι μόνο από τα ψάρια, αλλά και από ορισμένα είδη εδώδιμων φυκιών με σαρκώδη φύλλα που καλλιεργούν μέσα στη θάλασσα και ξεραίνουν στην παραλία.
ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Η πιο οικονομική και σύντομη λύση για να φτάσετε στη Ζανζιβάρη είναι να πάτε πρώτα στο Νταρ Eς Σαλάμ της Τανζανίας με πτήση της Emirates (T/210-93.33.400, www.emirates.com) μέσω Ντουμπάι. Από εκεί θα πάτε με πλοίο (1-2 ώρες) ή με μικροσκοπικό αεροπλάνο (20 λεπτά).
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Μικρά, χαμηλά συμπλέγματα μπάνγκαλοους διαφόρων κατηγοριών βρίσκονται διάσπαρτα στο νησί και κυρίως στις ανατολικές και βόρειες παραλίες του, που είναι και οι μεγαλύτερες. Τα μέρη που αξίζει να επισκεφθείτε είναι διάσπαρτα, γι' αυτό το αυτοκίνητο είναι απαραίτητο προκειμένου να εξερευνήσετε το νησί. Για μικρότερες αποστάσεις ενδείκνυται και το μοτοποδήλατο. Η παλιά πόλη της Ζανζιβάρης είναι εκ των ων ουκ άνευ. Υπολογίστε τουλάχιστον μία διανυκτέρευση εκεί. Προτιμήστε να μείνετε σε κάποιο παλιό αρχοντικό που έχει μετατραπεί σε ατμοσφαιρικό ξενοδοχείο. Ιδανικά η Ζανζιβάρη συνδυάζεται με ένα σαφάρι στην Κένυα ή την Τανζανία, σαν χαλαρωτικό φινάλε του ταξιδιού.


ΜΑΥΡΙΚΙΟΣ
Παραλίες με κοκοφοίνικες
Oταν έφτασαν εδώ οι πρώτοι Πορτογάλοι εξερευνητές τον 16ο αιώνα βρήκαν ένα καταπράσινο, ακατοίκητο νησί, στο οποίο μόνον ένα πράγμα τους εντυπωσίασε: ένα μεγάλο πουλί, μεγέθους γαλοπούλας, που δεν μπορούσε να πετάξει: το ντόντο. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά. Το ντόντο εξαφανίστηκε, το νησί αριθμεί μερικές εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους και τα πράγματα που εντυπωσιάζουν είναι πολλά. Η ηφαιστειακή του προέλευση το έχει προικίσει με εξαιρετικά γόνιμο έδαφος και μερικούς εντυπωσιακούς γεωλογικούς σχηματισμούς.
Τα κοράλλια, γύρω από τις ακτές του, δημιουργούν υφάλους που προστατεύουν το νησί από τα κύματα του ωκεανού και μετά το «θάνατό» τους σχηματίζουν κατάλευκες παραλίες. Οι κάτοικοί του, στην πλειονότητά τους Ινδοί άποικοι, έχουν φέρει μαζί τους την κουλτούρα, τη θρησκεία και την κουζίνα του τόπου τους, δημιουργώντας μια πλωτή, μικρή Ινδία. Διάσπαρτοι στο νησί υπάρχουν ινδουιστικοί ναοί με ψηλές στέγες και πολύχρωμα αγάλματα.
Οι Αγγλοι και οι Γάλλοι άποικοι που κατείχαν το νησί επί αιώνες, ίδρυσαν φυτείες ζαχαροκάλαμου και το στόλισαν με την αρχιτεκτονική τους. Ετσι, τόσο στις πόλεις όσο και στην ύπαιθρο, πλήθος από ιστορικά κτίρια δημιουργούν μια πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Ορισμένες μάλιστα από τις επαύλεις φυτειών είναι ανοικτές στο κοινό, δίνοντας έτσι καλή εικόνα της ζωής της τοπικής αριστοκρατίας.
Τη δεκαετία του '70, όταν ο Μαυρίκιος (σκέτο, όχι Αγιος Μαυρίκιος) ανεξαρτητοποιήθηκε, η κυβέρνηση συνειδητοποιώντας ότι η καλλιέργεια της ζάχαρης δεν αρκούσε για να εξασφαλίσει την ευημερία του τόπου, αποφάσισε να επενδύσει στον τουρισμό υψηλού επιπέδου. Εκτοτε χτίζονται ιδιαίτερα προσεγμένες ξενοδοχειακές μονάδες -με απόλυτο σεβασμό στον περιβάλλοντα χώρο-, που προσφέρουν ονειρεμένες διακοπές στους κουρασμένους Ευρωπαίους και Νοτιοαφρικανούς τουρίστες. Το πόσο θα χαλαρώσετε στο τροπικό αυτό θέρετρο, το επιλέγετε εσείς. Μπορείτε να λιώσετε στο μασάζ, να μουλιάσετε στις καταδύσεις ή να ιδροκοπήσετε κάνοντας τρέκινγκ και ποδήλατο στα βουνά και στους λόφους στο εσωτερικό του νησιού.


ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Η πιο οικονομική και σύντομη λύση για να πάτε στον Μαυρίκιο είναι με πτήση της Air France (Τ/210-99.70.700, www.airfrance.gr) έχοντας ως ενδιάμεσο σταθμό το Παρίσι.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Στο νησί θα βρείτε ξενοδοχεία πολλών αστέρων -διάσπαρτα σε παραλίες ή χαμένα μέσα στην τροπική βλάστηση- για διακοπές υψηλού επιπέδου. Ωστόσο, καλό είναι να μην περάσετε όλες τις ημέρες των διακοπών σας σε μια παραλία, αλλά να μοιράσετε το χρόνο σας σε δύο ή τρεις αμμουδιές για να γνωρίσετε τον τόπο. Μην παραλείψετε να πάτε στην πρωτεύουσα Πορ Λουί και στην αγορά της.